En uit de bergen kwam de echo
(boekbespreking)

Ik las het boek “En uit de bergen
kwam de echo” van Khaled Hosseini, 415 bladzijden, De Bezige Bij,
Amsterdam, 2013. “Iedereen boven de 50 moet het lezen en zal gaan
schreien”. “De Vliegeraar” (van hem) was al goed, maar dit is
“the best” (voor mij): een seismografisch hoogtepunt van trilling
van de ziel, van beschrijving van karakters, hun moed, hun (nood)lot,
hun weerzien.

Het is een complex verhaal, lopend van
1952 tot 2010, van Afghanistan, via de VS tot in Frankrijk.

Via een beginnende vertelling van vader
Saboor aan zoon en dochter, Abdullah en Pari, volgt een pijnlijke
scheiding van die twee, uit noodzaak, hartverscheurend. In het
gelaagde verhaal met flashbacks via onder meer brieven en een
tijdschrift-interview, volgen we de familie-ontwikkelingen zowel in
Afghanistan, in Parijs en in de VS, waarbij de relaties zich
grotendeels los van elkaar ontwikkelen door de tijd .

Mooie beschrijvingen van zich
ontwikkelende relaties als bijvoorbeeld tussen Adel en Gholam, twee
tienerjongens in Afghanistan, de een rijk, de ander meer dan
straatarm, op de historisch plek van de oorsprong van de familie, in
Shadbag. Ook de dramatische verhouding tussen Nila, de stiefmoeder en
dochter Pari, prachtig en gevoelvol omschreven, alles in een
uitstekende vertaling.

De figuur van Nabi, met een
zelfopoffering dramatisch én volstrekt geloofwaardig en vooral mooi.
De halfbroer Iqbal in Pashawar, die als vluchteling tevergeefs het
ouderlijk land probeert op te eisen. Het verhaal van Markos van het
Griekse eiland Tino, die via India en nog meer buitenlanden
uiteindelijk in Afghanistan als plastisch chirurg een hoofdrol speelt
bij het hervinden van contact.

Vader Abdullah die aan het eind
dementerend wordt, verzorgd door zijn dochter die ook de naam Piri
draagt, als van zijn zus. Zijn zus Piri die eindelijk de weg vindt
naar haar broer in San Francisco, vanuit Parijs. De ontroerende
ontmoeting van elkaar, maar voor Abdullah tragisch door diens
dementie. De ontmoeting van zus Piri en nicht Piri tenslotte, met een
55 jaar lang bewaarde erfenis.

Het is een must, zoals ik al zei. Een
excellent boek, fantastisch geschreven, over een familiegeschiedenis
in onze moderne tijd met wortels uit een verleden die ieder op zijn
eigen wijze meedraagt, er door bepaald wordt en er iets mee kan doen.
Zes sterren zou ik zeggen, als het kon.

Leo Besouw